Aftermath

Door Daniël Logt, 12-6-‘12

The Lost Tape is al weer 50 Cents tweede mixtape in korte tijd. Hoewel hij nou niet bepaald bekendstaat om baanbrekende mixtapes, was de vorige tape The Big 10 toch erg vermakelijk en op zijn minst een lekker voorproefje voor 50’s aankomende studioalbum. Over beats vol zware bassen en mysterieuze stemsamples gooide 50 een flow die we lang niet van hem hadden gehoord: gretig, wat het geheel weer boeiend maakte. Op The Lost Tape betreedt deze 50 ook met vlagen het podium, maar een lamlendige 50 Cent krijgt jammer genoeg de meeste bühnetijd.

50’s flow op The Lost Tape is het best als verveeld te beschrijven. Niet alleen qua stemgeluid komt 50 futloos over, ook op tekstueel gebied komt hij met weinig interessants op de proppen. Zo wordt “Remain calm//You fucking with the don//Remain calm//Don’t ring the alarm” aan het eind van Remain Calm tot in de eeuwigheid herhaald. Of wat te denken van het jammerlijke refrein van When I Pop the Trunk: “Who I’m abouts, with my ops//They wanna dump him, I wanna dump him//It’s click clack pop pop when I pop the trunk//It’s click clack pop pop when I pop the trunk.” Als de tekst nou enige creatieve waarde in zich had zou dat te verdragen zijn, maar helaas. Vroeger wist 50 met eenzelfde doch meer dreigende flow de teksten overtuigend en op zijn manier interessant te maken. Nu resulteren de lome, verveelde raps in combinatie met de betekenisloze teksten in een saai geheel. En dan komt er nog bij dat de eerdergenoemde lines verre van de enige oninteressante teksten zijn op het album die zo lelijk worden herhaald.

Ook de beats (van onder andere Jake One, DJ Spinz en 8track) zijn vaak erg saai. Dezelfde drumpatronen, voicesamples en instrumentaties van elk nummer worden op het leeuwendeel van de tracks om de acht maten herhaald. De enige uitzonderingen hierop zijn ook gelijk de hoogtepunten. Zo klinken op Double Up meeslepende strijkers en een mooie voicesample à la Hate It or Love It en op You a Killer? Cool energieke drums en een blazer waardoor 50 levendig en hongerig overkomt.

Dit lijkt dan ook gelijk het probleem te zijn bij 50 Cent; als hij goede, bombastische beats krijgt voorgeschoteld weet hij deze zo te accentueren dat zijn vocalen een meerwaarde op de track hebben. Maar als een slechte productie de ondertoon voert komt 50 niet goed uit de verf en wordt de track misschien alleen nog maar slechter met zijn flow eroverheen. Wellicht was het goed geproduceerde The Big 10 daarom misschien wat beter, en maakte die mixtape mij juist benieuwd naar het aankomende studioalbum. Maar doordat The Lost Tape productioneel gezien nogal repetitief en saai is, lijkt deze tape meer op een smaakloos voorgerechtje dan een serieus waarschuwingsschot.