25 augustus: Boogiedown Breda @ Chasséveld, Breda

August 26, 2012 6:13 pm

Om het vijfjarig jubileum goed te vieren heeft Boogiedown Breda het dit jaar voor elkaar gekregen om drie internationale topacts voor haar festival te strikken. Daarnaast staan ook de nodige Nederlandse hoogvliegers op de mainstage en is een goed gevuld Chasséveld een logisch gevolg.



Door Rob van den Aker, 27-8-‘12

Beeld: Sjoerd van Rijen

Om het vijfjarig jubileum goed te vieren heeft Boogiedown Breda het dit jaar voor elkaar gekregen om drie internationale topacts voor haar festival te strikken. Ex-Slum Village-rapper Elzhi, opkomende ster Big K.R.I.T. en de hiphopveteranen van Public Enemy deelden het podium met populaire binnenlandse artiesten zoals Mr. Polska, Kraantje Pappie en Fresku. Een goed gevuld en sfeervol Chasséveld is het resultaat, hoewel de hiphopliefhebbers het festival andere jaren ook al prima wisten te vinden.

Hoewel diverse weersites melden dat zaterdag 25 augustus een regenachtige dag gaat worden, zijn de weergoden Breda goedgezind. Met slechts een kortstondige bui en verder voornamelijk zon hebben de organisatoren en toeschouwers weinig te klagen. Bovendien is het niet moeilijk een tent op te zoeken wanneer het dan toch even begint te gieten. Zodoende is dit toch een meevaller voor Boogiedown Breda.

En met de zon boven het veld komt de muziek van de band Postmen goed tot haar recht. De warme mix van reggae en hiphop kan weliswaar slechts rekenen op een rustige respons van het publiek, maar genoten wordt er wel van de relaxte klanken – gezien iedereen in de buurt van het podium blijft en aandachtig toekijkt. Wat dat betreft gaat het er anders aan toe bij Kraantje Pappie, wiens vrolijke raps worden ondersteund door krachtige, elektronische beats die zich goed lenen voor ruige moshpits voor de mainstage. Bovendien mag duidelijk zijn dat de enthousiaste Groningse rapper populair is bij het jongere gedeelte van het publiek, want zijn hits zoals Waar Is Kraan? en Wat Nou Als het Lukt worden luidkeels meegezongen.

Tussen de optredens door zijn er steeds korte onderbrekingen die ideaal zijn om in één van de talrijke stands een hapje eten te gaan halen. Daarnaast kunnen mensen zich laten tatoeëren voor een goed doel, genieten van de “chill out”-loungeruimte of simpelweg aan de bar een drankje halen. Voor de sportievelingen vindt er weer een skatecontest plaats, terwijl aanstormend raptalent zich bij de “Bboy en Open Mic”-stage begeeft. De mensen die bij de mainstage blijven zien Diggy Dex het festival hosten. Kortom: ook tussen de optredens door is er genoeg te genieten.

Zoals gezegd verschijnen er tijdens deze editie ook drie Amerikaanse hiphopacts op de planken. Van hen bijt Elzhi het spits af en hij doet dit met een goed verstaanbare show waar hij zijn tempoversnellingen en strakke flow tentoonstelt. In combinatie met de vele nummers van Elmatic die hij speelt verzorgt de rapper uit Detroit een voor het publiek herkenbare show (hoog meezinggehalte tijdens de refreinen), waarbij voornamelijk de liefhebber van rauwe undergroundrap aan haar trekken komt. Wat dat betreft komt de levendige liveshow van Big K.R.I.T. goed overheen met die van Elzhi. Hoewel het type hiphop duidelijk anders is – Elzhi is meer van de oude stempel – zijn beide shows uitstekend verstaanbaar en kunnen beide rappers ook nog eens rekenen op positieve reacties vanuit het publiek. De zuidelijke vibe van K.R.I.T. samen met de makkelijk mee te zingen refreinen en zijn vlotte coupletten maken zijn optreden tot een vlotte performance.

Na Big K.R.I.T., maar voor de afsluitende act Public Enemy, verschijnt de laatste Nederlandse rapper op het podium: Fresku. Met het grappige dansje op de track Lintworm (waarbij een man gehuld in een lintwormpak het podium opkomt), zijn imitatie van hippe Amerikaanse rappers en een tracklist die het goed doet bij de toeschouwers (de bekende singles zoals Nieuwe Dag, Twijfel en Maskerade) zet hij het Chasséveld op zijn kop. Ook is het knap te zien hoe hij in één adem zijn coupletten moeiteloos uit zijn hemd schudt en zijn stem daarbij volledig onder controle houdt.

Na al deze energieke optredens achter elkaar vallen de oude mannen van Public Enemy zowaar wat uit de toon. Hoewel Flavor Flav en Chuck D nog steeds op veel gejuich kunnen rekenen en de hiphopliefhebbers wel degelijk genieten van de vele classics die de groep speelt, is de performance van Public Enemy in haar geheel wat krachteloos. Chuck D komt met moeite boven de lompe bassen uit en Flavor Flav probeert net wat te opzichtig de aandacht op zich te vestigen door onder meer over zijn leven als reallifesoapster te praten. Maar dat na alle sterke artiesten en groepen uiteindelijk het laatste optreden (net als vorig jaar met Naughty by Nature) wat minder blijkt te zijn kan de pret toch absoluut niet drukken. Daarvoor is Boogiedown Breda veel te gezellig en deelden te veel uitstekende artiesten de mainstage. Wat dat betreft gaat het nog een hels karwei worden voor de organisatie om de komende jaren deze editie te overtreffen. Want met deze vijfde editie heeft Boogiedown tot nu toe de lat het hoogst gelegd.

Check hier de fotoreportage van dit festival.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *