|
 Alles aan de muziek van A$AP Rocky op Live. Love. A$AP doet denken aan de dirty south-hiphop, zoals we die kennen van onder meer UGK. De ideale plaat voor het nuttigen van een joint of een glas ijskoude sizzurp.
|
|
Met Rejuvenation is er weer een uitstekend album uitgebracht onder Rhymesayers. De eer komt dit keer toe aan Abstract Rude, die samen met producer Vitamin D een uitermate relaxt plaatje aflevert.
|
|
 De raps van Ace Hood komen op de harde hood-tracks goed uit de verf, maar helaas kopieert hij gemakzuchtig het geluid van één goed werkend nummer. En dat haalt het hele album onderuit.
|
|
 Skelethon voldoet aan de hoge verwachtingen die Aesop Rock-fans zullen hebben. Toch is een goed uur onafgebroken naar de intrigerende stem van de rapper luisteren teveel van het goede.
|
|
 Na een stilte van een paar jaar is Akrobatik terug met het diverse Absolute Value. Op de plaat is eigenlijk bijzonder weinig aan te merken, behalve dat het aan een echt hoogtepunt ontbreekt.
|
|
|
 In de rubriek Afgestoft recenseert Hiphopleeft oude albums die het niet verdienen in de vergetelheid te raken. Deze keer een rauw gangsterrapalbum, dat best wat meer aandacht mag krijgen.
|
|
 Ace & Edo is rappend geen gek duo, en Arts & Entertainment kent een paar aanstekelijke nummers, ondersteund door interessante samples. Dat het album de middelmaat niet ontstijgt is echter onbetwistbaar.
|
|
 Ruthless is een album dat bij Ace Hood weinig lijkt los te maken en daarom de luisteraar niet zal raken. De tracks zijn amper het noemen waard, omdat ze het ene oor ingaan en het andere uit.
|
|
 Onlangs publiceerde Hiphopleeft een artikel over Viper Records. De belangrijkste artiest van dit label is Immortal Technique, maar Viper Records is meer dan dat. Zo bracht Akir er het sterke Legacy uit.
|
|
 Op Chemical Warfare zorgen met name de beats voor constante dreiging. De gastbijdrages schommelen helaas meer qua niveau en daarom levert Alchemist geen uitgebalanceerde topplaat af.
|
|
|
|
