|
 Smoke N Mirrors is pas het eerste officiële soloalbum van Westcoastroutinier en Cypress Hill-rapper B-Real. Helaas slaagt hij er niet in de Westcoast nieuw leven in te blazen, want alles is al eens beter gedaan.
|
|
 Too Hood 2 Be Hollywood van B.G. lijkt op niets meer dan een jammerlijk gefaalde poging tot een degelijk hiphopalbum, en is eigenlijk gewoon het perfecte pseudoniem voor het woord ‘zelfoverschatting’.
|
|
 The Adventures of Bobby Ray bestaat uit zeer hitgevoelige, commerciële liedjes. Hoewel B.o.B er wel toe in staat is, bevat dit album geen vernieuwende of diepgravende hiphop, en dat is jammer.
|
|
 Al met al is Fuck Suicide, I'm Staying!! een uiterst interessant kijkje in de hersenpan van Bang Bang. Hij neemt de luisteraar mee op reis langs vele emoties en inzichten, alleen komt hij soms wat drammerig over.
|
|
 State Property-leden Beanie Sigel en Freeway hebben de handen ineengeslagen en Roc Boys is het resultaat. Kunnen de mannen uit Philadelphia de gloriedagen van Roc-A-Fella doen herleven?
|
|
|
 In de rubriek Afgestoft recenseert Hiphopleeft oude albums die het niet verdienen in de vergetelheid te raken. Ditmaal Real Brothas uit 1994, gereleasd tijdens de Death Row vs. Ruthless-beef.
|
|
 Op Strange Clouds bewandelt B.o.B de snelste weg naar succes: catchy teksten, hitgevoelige beats en samenwerkingen met grote popartiesten. Bobby Ray is echter ook een geloofwaardige rapper.
|
|
 Meer dan een vlotte, energieke beat hebben ze eigenlijk niet nodig. Toch is Hell: The Sequel niet de klassieker geworden die Em en Royce in zich hebben. Daarvoor is het project simpelweg te wisselvallig.
|
|
 Vandaag wordt het debuutalbum van Boogie Down Productions, Criminal Minded, opnieuw uitgebracht in een luxe uitvoering. Dit uit 1987 afkomstige album is een ware klassieker. We nemen de plaat onder loep.
|
|
 The Broad Street Bully scoort een voldoende voor vermaak, maar de houdbaarheid laat te wensen over: te weinig pakkende beats en te weinig goede gastoptredens. Gelukkig overtuigt Beanie wel.
|
|
|
|
