Siccness

Door Bert Bentsink, 13-4-‘10

Voormalig Roc-A-Fella-rapper Freeway is productiever dan ooit. Bracht hij onlangs nog het positief ontvangen The Stimulus Package (met Jake One) uit, inmiddels zijn we een mixtape (Free Money met Jakk Frost) en een nieuw album (met Beanie Sigel) verder. Roc Boys heet de plaat. Zal de verbroedering van deze State Property-leden uit Philadelphia eerder succes doen herleven?

Waarschijnlijk niet. Lang is onduidelijk geweest of Roc Boys een officieel project betrof of meer een mixtape-ding was. Twijfel die tevens doorsijpelt in de instrumentaties van de schijf; geen luchthoorns, baldadige shout-outs of rewinds, maar eveneens ontbreken albumwaardige producties of materiaal voor de clubs. Dit maakt Roc Boys moeilijk te plaatsen. Eén ding staat echter als een paal boven water, de voormalig State Property-leden (featurings worden enkel door State Property verzorgd) proberen hun relevantie in hiphopland op krampachtige wijze bij de luisteraar op het hart te drukken. Meest tenenkrommende voorbeeld is het flauwe Live in Effect, waarvan het niet anders kan dan dat de track een left-over van het even infantiele Chain Gang Vol.2 (State Property groepsplaat) is geweest.

Pijnlijkste aspect van Roc Boys is misschien wel de bevinding dat Beanie Sigel en Freeway eigenlijk heel kleurloze rappers zijn. Akkoord, Freeway heeft een uniek stemgeluid dat her en der bijzonder lekker en het gehoor ligt en ja, Beanie Sigel heeft met Get Down wat ondertekende betreft een klassieker op zijn naam geschreven - maar de rappers lijken enkel uit de verf te komen bij hoogwaardige producties of wanneer hun iets naar het hart gaat. Zo is Average Cat (Jay-Z Diss) veruit de beste track van het album vanwege Sigels oprechte boosheid en frustraties. De rest klinkt eenvoudigweg verveeld, ongeïnspireerd en futloos. Nee, Roc Boys weet de geromantiseerde gloriedagen van Roc-A-Fella kundig naar de achtergrond te werken en is een sneue profilering van een al lang uitgerangeerde rapgroep. Hopelijk weet Beanie met zijn aankomende The Closure dit kwaliteitsarme tijdperk voorgoed achter zich laten.