Weak is het album zeker niet, maar we kunnen het ook niet een topplaat noemen. De hoogtepunten liggen in de instrumentale stukjes middenin de tracks. Zorgwekkend, aangezien de groep vier MC’s bevat.

Met Hidden Files weet Havoc de teleurstelling van The Kush bepaald niet weg te poetsen. Solo komt hij duidelijk tekort en bovendien lijkt de drive om iets indrukwekkends neer te zetten verdwenen te zijn.

Hefs karakteristieke eigen stijl domineert op Hefvermogen. Jammer dat de heerlijke vibe net iets te vaak wordt doorbroken door misplaatste gastartiesten, en dat het geheel geen echte klassiekers bevat.

De degelijkheid die zich kenmerkt door het constante niveau van de raps en de aardige beats maakt Ultra Sounds of a Renaissance Child een aardige plaat, zonder saaie of echt spannende momenten.

Ouderwetse raps met abstracte elementen van Hellsent worden op False Profit vermengd met zweverige, licht elektronische producties van Max. Een goede combinatie, zo blijkt. Enkele variaties zorgen voor extra vermaak.