Door Timo Koren, 17-7-‘09

Beeld: Jelmer de Haas

De zolderkamerstudio van de Utrechtse hiphopproducer Inf (alias Bas te Braak) staat vol met apparatuur. Tussen de gitaren, keyboards, computers en platenspelers is hij bezig met het knutselen aan een oude bandrecorder. Een muur is verborgen achter een wand aan vinyl, en er staat vanalles tussen: rare Afrikaanse muziek, oude filmmuziek, krautrock, noem maar op. Dit is de plaats waar dat korrelige, gruizige en melancholische geluid van zijn onlangs verschenen debuutplaat The Go Round tot stand is gekomen. Na het produceren van albums voor rappers Kapabel en PerCeptie was nu de tijd rijp voor een eigen album. Maar dat is niet het enige waar hij mee bezig is. Dit najaar komt er een vervolg op De Avonturen van Kapabel & Inf en ook staat er een ''project met een zangeres'' in de steigers. Hiphopleeft zocht hem op en werd gastvrij onthaald.

Het maken van een plaat is voor Inf het belangrijkste, zijn nieuwste album live brengen ziet hij niet zitten. “Als ik een project afheb, hunker ik alweer naar het volgende project. Als je shows doet, begint nadat je een album afhebt een heel traject van oefenen en repeteren. Het tofste is voor mij de kick van het maken en ontdekken van nieuwe dingen.” Hij is, naar eigen zeggen, een man van het prutsen en pielen. Hij heeft nooit muzikale scholing gehad en langzaam alles zelf ontdekt. Toch is hij al vroeg begonnen met zelf muziek maken. “Het is begonnen toen ik een jaar of twaalf was, bij mijn neef thuis. Beginnen met teksten schrijven, kijken hoe zij beats bouwden en van oude tapes loopjes maakten. Een beetje knutselen. Toen ik zelf muziek ging maken was ik ongeveer veertien, en ik had alleen een trackerprogrammaatje op een hele oude, brakke computer waar je beperkte mogelijkheden mee had. Zo is dat verder gerold.”

Het balletje begon pas echt te rollen toen hij naar Utrecht verhuisde. “Toen ik in Utrecht kwam wonen was er nog niet echt sprake van een scene. Er waren niet veel hiphopfeesten en ik had nog niet een soort groepje. De jongens van Boemklatsch kende ik al wel voordat ze naar Utrecht kwamen. Zij gingen feesten organiseren en sloegen bruggen naar Illicit, Nobody Beats the Drum en C-Mon & Kypski. Nu zijn er zoveel bruggetjes gebouwd dat iedereen met elkaar in contact staat.”

Het heeft hem een platencontract bij een Amerikaans label opgeleverd. “De platenbaas van Beats Broke, Ryan Goeller, was hier vorig jaar in oktober. Hij heeft toen veel mensen ontmoet en was heel verbaasd dat het er allemaal zo gemoedelijk aan toeging. Er hangt een heel andere sfeer dan in Amerika, waar het werken met muzikanten veel zakelijker is. Daar is het: ik ben rapper en ik wil een nummer maken, wat staat daartegenover? Hier is het meer: ja, ik vind het tof, we doen het en het maakt niet uit wat we ermee verdienen. Dat sprak beide partijen aan en vandaar dat Pax & Pry, Arts the Beatdoctor, Skiggy Rapz en ik bij zijn label zitten.”

Naast de gemoedelijkheid is de variatie één van de grootste pijlers van de Utrechtse scene. “Utrecht gaat een stap verder dan bijvoorbeeld Zwolle, omdat er zoveel stijlen zijn. Het gaat verder dan alleen hiphop, het is ook electro, Kyteman met zijn orkest, C-Mon & Kyspki en allemaal andere gekke dingen. Het is een totaal ander geluid dan andere steden, in geen enkele plaats is zoveel verschillende muziek zo nauw verweven als in Utrecht.”

Na projecten met stadsgenoten PerCeptie en Kapabel voelde producer Inf dat het nu tijd was voor een eigen plaat. “Het duurde even voordat ik de stap naar een eigen album durfde te nemen. De muziek die ik drie jaar geleden maakte voelde niet uitgewerkt genoeg om een hele cd te kunnen dragen.” Hij twijfelt of hij met The Go Round een groter publiek zal bereiken dan met zijn samenwerkingsprojecten. “Er staat geen Nederlandse tekst op. Je kunt over de landsgrenzen heen, dus in die zin heb je meer publiek. Aan de andere kant, in Nederland heb je misschien meer liefhebbers van muziek met raps dan liefhebbers van instrumentale muziek. Het kan beide kanten op.”

Het album heeft de sfeer van een jaren zeventig filmsoundtrack. “Alle stukken die ik voor dit project had uitgezocht hebben eenzelfde soort melancholisch gevoel, ze vormen samen een korrelige soundtrack. Het is niet zo geweest dat ik van tevoren heb bedacht: dit ga ik maken, het is zo ontstaan. Het had ook zo kunnen zijn dat ik begonnen was met blije muziekstukken. Dan was het een hele andere kant opgegaan.” Het filmische gevoel wordt versterkt door de gesproken tussenstukjes van de Amerikaanse acteur José Villareal en actrice Elizabeth Cobbe. “Ryan Goeller, mijn platenbaas, heeft in de theaterwereld gewerkt en kent veel acteurs. Hij wist dat ze het tof zouden vinden. We hebben een lijst gemaakt met zinnen die ze konden inspreken en hij is met ze de studio ingedoken. Ik heb toen een uur aan stemmetjes ontvangen en daar ben ik in gaan knippen.”

We moeten niet teveel achter muziek zoeken, vindt Inf. Dat is ook de reden waarom er in zijn persbiografieën steevast staat dat hij met meerdere vrouwen naast een bordeel woont. “Muziek kan heel pretentieus zijn, dat mensen er allerlei moeilijke dingen over gaan roepen. Zo gebeurt het bij mij niet; ik maak een track en bouw hem uit. Ik heb wel een gevoel wat erbij zit, maar het is niet zo dat ik heel filosofisch ga nadenken over wat ik ga maken. Ik ben bang dat als ik er geen humor in leg, het te serieus wordt.”

Waarschijnlijk is er genoeg humor aanwezig op het nieuwe album met Kapabel, waaraan Inf werkt als Hiphopleeft hem bezoekt. “Ik ben bezig een muziekstuk van dertig minuten aan elkaar vast te plakken. Op De Avonturen Van kreeg Kapabel een pluk beats mee en daar is hij toen op gaan pennen. Hij merkte dat door die losse beats het hem niet lukte een echt albumgevoel te krijgen. Nu maken we een heel ding, waar hij op gaat schrijven. Ik weet totaal niet wat hij gaat zeggen, wat ik wel weet is dat het creatief is. Bij het eerste deel had ik soms echt het gevoel: hoe kom je erop? Ik ben heel benieuwd wat hij nu gaat doen.”

Ook op The Go Round komt een vervolg. “Ja, sowieso, omdat het erg leuk was om te maken en de reacties goed zijn. Dat maakt het voor mij de moeite waard.” Dan is er nog het mysterieuze project met een zangeres. “Ik ben van plan later dit jaar daaraan te beginnen. Het staat heel hoog op mijn lijstje met dingen die ik graag wil doen.” Er staat nog meer op dat lijstje. “Het lijkt me heel vet om iets met Extince te doen. Maar volgens mij is dat heel lastig, hij is één van de meest onbereikbare rappers in Nederland.” Er is echter genoeg anders dat hij graag zou doen. “Ik zou ook graag iets samen doen met iemand die harp of een Turkse gitaar bespeelt, of iets doen met een operastem, zoiets. Ik hou niet van house, maar het lijkt mij wel wat om gruizige filmmuziek met house te combineren.”

“Het is belangrijk dat je nieuwe dingen opzoekt. In mijn platen zie ik veel verschil. Het album van PerCeptie was heel strak en uitgewerkt, het album met Kapabel was heel rommelig en rauw; mijn eigen album is weer instrumentaal en veel muzikaler. Elk album heeft weer een ander gevoel en een verschillende benaderingswijze. Ik denk dat hiphop de basis blijft, en vanaf daar maakt het eigenlijk niet uit wat je erbij gooit. Het moet wel fris blijven; ik zou niet iedere keer hetzelfde trucje kunnen doen, dat lijkt me vreselijk.”