Kytopia

Door Job Hulsman, 17-2-‘12

“Ik kan het zo gek niet verzinnen, of ik kan het maken//Ik schrijf verhalen.” Het komt uit de mond van rapper Kababel (Abel Aelvoet) in de openings- en tevens titeltrack van het album De Avonduren. En er is helemaal niets aan gelogen. Met de plaat laat het label Kytopia van trompettist Colin Benders wederom zien dat het tot bijzondere dingen in staat is. Na het succesvolle jaar 2009 waarin Colin Benders als Kyteman de Popprijs won, kan 2012 zomaar eens het jaar worden van dit nieuwe project uit de Kytopia-stal.

Het lijkt op het eerste gezicht eenvoudig: Bram Hakkens (drums), Dibbe van Laarhoven (basgitaar), Frank Wienk (percussie) en Niels Broos (toetsen), allen afkomstig uit The Kyteman Orchestra, vormen de muzikale basis, en rapper Kapabel vertelt fabels, sprookjes en verhalen. De muzikale breinen achter de vijfkoppige groep zijn echter groot. De meest in het oog springende namen: Simon Akkermans (C-Mon van C-Mon & Kypski) en Colin Benders (Kyteman). Wat hun rol precies is geweest, blijft lastig te bepalen. Feit is wel dat de muzikale omlijsting van de verhalen van Kapabel prachtig is. Het zorgt voor een album dat rijk is aan verschillende geluiden, die een keur aan emoties oproepen bij de fantasierijke teksten van rapper Kapabel.

Gitaar, trombone, trompet, strijkers en ga zo maar door. Ze maken van De Avonduren een muzikale beleving waarin je als luisteraar wordt meegetrokken door de fictieve wereld van Kapabel. Deels gebaseerd op bestaande mythes en sprookjes, deels volledig zelf verzonnen. Sjakie Schildpad en de Kreupele Haas doen een wedstrijdje sprinten. De machtige Koning Kater wordt van zijn troon gestoten, en de giraffe Wammus Langnek ontsnapt uit de dierentuin. Tekstueel niet enorm enerverend, maar met de toevoeging van de prachtig opgebouwde muziek opeens een genot om naar te luisteren. Naarmate de spanning toeneemt in de nummers klinken de bassen harder en op cruciale momenten wordt het geweld teruggebracht naar de basis. Eigenlijk te doordacht en complex om in woorden uit te drukken.

Typische hiphoptracks zijn er op De Avonduren dan ook nauwelijks terug te horen. Het is eerder een wirwar van stromingen die op soms geniale wijze met elkaar worden samengesmolten. Hiphop, jazz, funk en zelfs klassiek: het komt samen op het twaalf tracks tellende schijfje. En hoewel het album muzikaal gezien erg sterk klinkt, is de rol van rapper/verteller Kapabel zeker niet onbelangrijk. Hij voelt zich hoorbaar thuis in deze vorm die zweeft tussen rap (Sjakie Schildpad en de Kreupele Haas), spoken word (Vier Geruchten) en zang (Dood). Dit alles bij elkaar maakt De Avonduren tot een sfeervol geheel waarbij je lekker kan wegdromen. Of het album van Kapabel en zijn muzikanten net zo’n groot succes wordt als The Hermit Sessions van Kyteman valt te betwijfelen, hiervoor is het misschien iets te apart en ontoegankelijk. Feit is wel dat Kytopia weer een experimenteel en interessant product heeft afgeleverd.