Door Thomas Heerma van Voss en Souf Kinani, 31-12-‘10

Beeld: Milo Alting Siberg en Patrick Ebu-Mordi (foto Boef en de Gelogeerde Aap)

Dat het 15-jarig jubileum van Top Notch reden is voor een feestje, behoeft geen uitleg. Dat daar ontzettend veel mensen op afkomen evenmin. En ook dat het evenement gedurende twee dagen plaatsvindt, is tamelijk logisch: het label heeft inmiddels zoveel sterke artiesten onder haar hoede, dat het zonde zou zijn alles bij elkaar te proppen. Twee avonden dus, beide in zowel de grote als kleine zaal van de Melkweg. Gisteren was de tweede show. Hiphopleeft doet verslag.

De artiesten die bij Top Notch staan getekend vallen grofweg in twee categorieën onder te verdelen: enerzijds een categorie met toegankelijke, hitgevoelige acts als The Opposites, Dio en De Jeugd van Tegenwoordig, anderzijds een categorie met hiphop in de meer klassieke zin van het woord (denk aan Fakkelteitgroep, U-Niq en Fresku). Op de eerste avond van de Top Notch-tweedaagse was het de beurt aan de eerste categorie, op deze tweede avond aan de tweede. Dus waar het publiek op de woensdag nog bestond uit blanke tienermeisjes, wordt de Melkweg vanavond voornamelijk bevolkt door blanke tienerjongens die liever geen gebruikmaken van de garderobe om hun rugzakken af te geven.

Stipt om half negen wordt er afgetrapt door Boef en de Gelogeerde Aap. Deze kersverse aanwinst van Top Notch beschikt nog niet over een al te bekend oeuvre, maar dankzij de bijzonder energieke beats van Boef - die ook bij De Grote Prijs al indruk maakten - wordt de show nergens saai. Toegegeven, echt los gaat het amper (eigenlijk alleen bij afsluiter Wij Zijn), maar verder bewijst het duo klaar te zijn voor de komende tijd. Want ook MC de Gelogeerde Aap vervult zijn rol sterk. Helder gearticuleerd spit hij zijn teksten - soms serieus, soms nietszeggend - en bovendien voelt zijn podiumaanwezigheid zowel natuurlijk als dominant aan. Het roept alleen de vraag op wat de toegevoegde waarde precies is van de - wat schlemielig ogende - backup-MC. Voor de rest: laat dat debuut maar gauw komen.

Ook U-Niq is scherp op tijd. Terwijl Boef en de Gelogeerde Aap de laatste hand aan hun show leggen, betreedt deze immense Rotterdammer alvast het podium. De MC is een tijdje met pensioen geweest, maar staat op de planken alsof hij nooit is weggeweest. Relaxt maar met veel passie wisselt hij nieuw en oud materiaal af en flowt hij in het Engels even gemakkelijk als in het Nederlands. Op gedurfde wijze verklaart hij halverwege zijn liefde voor de havenstad in hartje Amsterdam. Wanneer er vervolgens boegeroep klinkt zegt hij koeltjes: “Ik heb ook liefde voor Amsterdam, maar Rotterdam is mijn stad. Als je daar problemen mee hebt moet je maar het podium opkomen.” Nadat niemand van deze uitnodiging gebruikmaakt, bestijgt een klein legioen Rotterdammers het podium om Rotterdam Remix op te voeren. Zelfs de meeste trotse Amsterdammers kunnen zich dan niet inhouden; de bekroning van een sterke show.

Van Rotterdam gaan we naar Nijmegen. Twee jaar geleden was Zo Moeilijk qua bekendheid nog vergelijkbaar met Boef en de Gelogeerde Aap, inmiddels heeft het trio een heuse fanschare opgebouwd. Nummers van Nijmeegse Modo, Fakkelteitgroep 2 en het aankomende Deux Deux-project komen allemaal voorbij, afgewisseld met amusante staaltjes interactie met de zaal. Een opvallend strak optreden, te meer omdat Roscovitsch en Nosa beiden ook nog eens volledig verstaanbaar zijn. Tijdens hun eerste optredens onder de Top Notch-vlag had Zo Moeilijk er nog wel eens moeite mee het niveau van op cd ook op het podium te halen, nu laten de mannen zien hun materiaal volledig te beheersen. Het resulteert in een van begin tot eind hoogstaande show. Wellicht zien we ze over vijf jaar terug in de grote zaal.

Wie daar nu al is te vinden, is het tweede Rotterdamse zwaargewicht van Top Notch: Winne. De rapper was ooit een behendige en spitsvondige brag & boaster, maar sinds de So So Lobi-tape heeft hij zichzelf een vaderpositie aangemeten, waardoor zijn raps meer prekerig dan opschepperig zijn geworden. Gelukkig heeft hij zijn tracks voor vanavond zorgvuldig uitgekozen en houden rustige nummers (Nieuwe Dag en Lotgenoot) en spierbalraps (Zegevieren en Pomp Die Shit) elkaar perfect in evenwicht. Waar de dag ervoor Kempi’s rustige nummers vooral verveling opriepen, heeft Winne wel de delivery en motoriek om de rustige nummers goed tot leven te wekken. Zonder aankondiging gebeurt er iets vergelijkbaars als bij U-Niqs Rotterdam Remix en staat er plots een grote groep op het podium. Wanneer de overheerlijke beat van Geef 8 Remix uit de speakers spat, staat Winne als een ware generaal voor zijn troepen en leidt hij het publiek naar een staat van verrukking.

Nadat hij de mensen heeft bedankt voor hun toewijding, vraagt Winne het publiek zich te begeven naar de kleine zaal waar hij SirOJ bij zijn optreden zal bijstaan. Voordat dat gebeurt verschijnt eerst Jiggy Djé met Arkboy om Top Notch te feliciteren. Wanneer Jiggy vraagt of iedereen ook zijn ‘Arks’ in de lucht wil gooien, is het onduidelijk of het gaat om een teken van verbroedering tussen de labels of dat hij de boel toch lichtelijk op de hak neemt. Wat het ook mag zijn, Jiggy gaat in ieder geval samen met Winne de betoverende beat van SirOJ te lijf bij Superster. De veelzijdigheid van de producer komt naar voren wanneer even daarna het energieke Guillotine wordt opgevolgd door het jazzy Hoofdrolspeler en bombastische Wij Zijn Daar. Het publiek neemt alle nummers overigens even gretig in ontvangst. De bruggenbouwer tussen de twee labels staat zelf rustig achter zijn draaitafel, maar zijn gezichtsuitdrukking verraadt dat hij er met volle teugen van geniet.

Dat het dak er bij Zwart Licht vervolgens helemaal afgaat, mag geen verrassing meer worden genoemd. Het Amsterdamse trio bewees sinds Bliksemschicht al één van de vitaalste live-acts van Nederland te zijn, en met het ultra-energieke No Juju aan het repertoire toegevoegd, is dat alleen maar versterkt. Akwasi en Leeroy blèren hun raps mee met een ongekend enthousiasme, dat de propvolle zaal van begin tot eind in extase weet te brengen. Alle leden van de Nebulon-crew doen ook vrolijk mee, wat de euforie die bij de honderden fans loskomt, alleen maar versterkt. Zwart Licht treedt na krap twee jaar in de game op met de passie van beginnelingen, de souplesse van veteranen en de muziek van het hoogste niveau.

De lastige taak om dit spektakelstuk op te volgen is aan Fresku toebedeeld. Maar de Eindhovenaar heeft daar geen enkel probleem mee. Na eerst het stuiterende Fresku ten gehore gebracht te hebben, pleegt hij samen met Karimineel wat interactie met het publiek. Hieruit blijkt al dat Fresku aanzienlijk professioneler is geworden, maar toch heeft hij weinig aan oprechtheid verloren; de mensen staan dan ook nog steeds volledig achter hem. Ook wanneer hij vertelt over zijn vader, die zijn zoon op deze dag voor het eerst ziet optreden, weet hij precies de juiste snaar te raken. Toch leunt Fresku ook niet volledig op zijn charmes. Met tracks als Brief Aan Kees en Binnenvetter Remix is het bijna kinderspel om de zaal uit zijn voegen te laten barsten. Slotnummer Twijfel doet de rest.

Niet geheel verrassend is Fakkelbrigade uitgekozen om het jubileum ten slotte in stijl af te ronden. Natuurlijk zijn er tig andere sterke acts die dit ook succesvol hadden kunnen doen, en, eerlijk is eerlijk, zo los als bij Zwart Licht ging het bij de Brigadiers niet, maar er is geen enkele crew die zo sterk staat als de Fakkelteitgroep. Of het nu solomateriaal van Sticks, James of Typhoon is, of het nu gaat om de legendarische Opgezwolle-tracks, of dat er gewoon materiaal van Colluci Era wordt voorgeschoteld: de muziek is altijd van een hoogstaand niveau. Daarnaast is de timing nagenoeg perfect en wordt er uitstekend afgewisseld tussen de verschillende rappers, die zichtbaar als vrienden op het podium staan. Bij 10 jaar Top Notch vormde Opgezwolle al één van de hoogtepunten, nu is de Zwolse hiphop duidelijk nog een paar stappen verder. En dan te bedenken dat Zo Moeilijk en Boef en de Gelogeerde Aap - beide eveneens onderdeel van de Fakkelteitgroep - zich vanavond al bij een eigen show staande houden. Dat belooft nog veel moois voor de toekomst.

De conclusie laat zich raden: ook de tweede avond van dit jubileum kan een succes worden genoemd. Met acht optredens en een gigantisch aantal artiesten blijft de kwaliteit altijd hoog, de sfeer gemoedelijk en de energie omnipresent. Met de charmes van Fresku, de energie van Zwart Licht en de oppermacht van de Fakkelteitgroep kan het natuurlijk ook eigenlijk niet misgaan. Hiphop, grime, dubstep, op de woensdag zelfs pop: Top Notch heeft het allemaal in huis en presenteert het op hoog niveau. Met deze twee avonden laat het label dan ook niet zozeer zien dat het aan de top van scene staat, maar vooral waarom.

Lees hier de recensie van de eerste avond.