Door Timo Koren, 19-10-‘11

De klassieke hiphopshow van Random Axe in de Nieuwe Oogst is overtuigend. De raps van Guilty Simpson en Sean Price klinken zoals ze moeten klinken, namelijk rauw en zelfverzekerd. Eén kanttekening: de show duurt erg kort.

De Nieuwe Oogst is een nieuw podium, gehuisvest in de Maassilo in Rotterdam, dat zich focust op ‘grootstedelijke cultuur’. Naast het organiseren van optredens houdt de organisatie zich bezig met het ontwikkelen van talent, bijvoorbeeld door de beschikbare oefenruimtes. Wat de optredens betreft, trekt het podium interessante internationale undergroundartiesten. In juli trad Lil B er op, over een maand Elzhi en afgelopen zondag was het de beurt aan Random Axe, dat met haar eerste album dit jaar hoge ogen gooide.

Het voorprogramma is het Rotterdamse 1Duidig, dat rauwe raps over soulvolle vocalen laat horen. Het viertal heeft echter moeite het wat lauwe publiek mee te krijgen, ondanks het veelvuldig proberen. Dat de microfoons niet goed lijken afgesteld en de raps daardoor niet goed verstaanbaar zijn wil ook niet meewerken. Dat zijn de externe factoren die ervoor zorgen dat 1Duidigs optreden niet goed uit de verf komt. Toch hoor je de potentie: de combinatie van rauw en soulvol is er één die goed werkt en het rauwe van Rotterdamse hiphop succesvol vermengt met een warm klankenpalet. De beats, waarvan het geluid beter klinkt, zijn overtuigend en smaken naar meer. 1Duidig verdient kortom een eerlijke kans zichzelf te presenteren.

Ook Random Axe heeft te maken met microfoonproblemen (hoewel deze al gauw weer worden opgelost). Het Amerikaanse collectief, bestaande uit Sean Price, Guilty Simpson en Black Milk, krijgt in het begin dan ook weinig respons. Na een korte DJ-set van producer Black Milk jaagt de groep er in hoog tempo de prijsnummers van het debuutalbum doorheen. Slecht is het zeker niet, want de raps klinken zoals ze moeten klinken: rauw en zelfverzekerd. Veteranen als Sean Price en Guilty Simpson weten hoe ze een show moeten neerzetten en presenteren zichzelf vol overtuiging. In het eerste deel van de show blijkt hoeveel sterke nummers de formatie al heeft.

Echt los gaat het pas wanneer Sean Price en Guilty Simpson om beurten een aantal solotracks doen. Er worden odes gebracht aan J Dilla en Madlib, en het publiek gaat met name op de voorste rijen goed los. Black Milk houdt zich op de achtergrond; slechts een enkele keer is hij rappend vooraan te vinden. Daarnaast ontpopt hij zich weleens als spreekstalmeester, om nieuwe tracks aan te kondigen. Wat Random Axe doet is een wereld van verschil in vergelijking met zijn solo-optreden. Normaal heeft hij een show vol funk en drums met liveband, maar Random Axe is een klassieke hiphopshow. Een DJ met twee sterke rappers en goede beats. De groep grossiert door de eenvoud, juist door de no-nonsensehouding van zowel Sean als Guilty.

Random Axe toont klasse en het is ook daardoor dat mindere stukken in de show snel zijn vergeten. Tegenover een matige acappella van Sean Price staat een zeer sterke van Guilty Simpson. In de stemmen van beiden zit rust en zelfverzekerdheid, maar niet in die mate dat het routineus gaat klinken. Dat gaat vergezeld met beats die stuk voor stuk heerlijk zijn. Het betaalt zich terug in een publiek dat uiteindelijk vol voor de bijl gaat. Er is nog wel een kanttekening: de show duurt nog geen uur, wat toch erg kort is voor een groep die op zo’n rijk oeuvre kan bouwen.