|
Kill Devil Hills is een ernstig, zwaar en ook eentonig album geworden, dat weliswaar genoeg luisterplezier biedt, maar behalve een handvol diehard-fans waarschijnlijk niemand zal bijblijven.
|
|
Pain Language onderstreept waar de krachten van DJ Muggs liggen. Het is alleen jammer dat de overwegend heerlijke beats bij de verkeerde MC zijn beland. Planet Asia wil maar niet overtuigen.
|
|
M.O. en Brakko zijn geen MC's die hele nummers kunnen dragen of de luisteraar omver blazen, maar hun wisselwerking, en vooral de productionele ondersteuning, vergoeden een boel op Koester.
|
|
Weet de ‘gehypte’ en goed verkopende Mac Miller na zes mixtapes en verschillende succesvolle singles de verwachtingen waar te maken op zijn langverwachte debuutalbum Blue Slide Park?
|
|
Macronizm dropt met Alter Ego een album waarop het dunne vlies dat tussen hiphop en poëzie zit nogmaals zichtbaar wordt. De teksten zijn dan ook van hoog niveau, maar dat maakt het album niet perfect.
|
|
|

Onlangs kwam Pain Language uit, een project van Planet Asia en DJ Muggs. Eerder maakte Muggs al enkele samenwerkingen met andere artiesten. Grandmasters, samen met GZA/Genius, is er één van.
|
|
M.O. & Brakko leveren op Catharsis gewoon een fijne drie kwartier hiphop af. Het is geen groots spektakel, maar al met al klinkt het lekker. Geen franjes, maar een sfeervolle beat en recht-voor-zijn-raap-raps.
|
|
Lil' Fame en Billy Danze houden zich op Foundation vast aan hun oude patronen. Hyperactieve en agressieve raps worden met samplebeats gemengd, en het resultaat kan altijd als oppepper opgezet worden.
|
|
Mack 10 heeft weer eens een nieuwe plaat uitgebracht. Door de Westcoast-rapper worden we echter allerminst verrast: het is een leuk album voor de verzameling, maar zeker niet meer dan dat.
|
|
Macronizm levert met De Sessies een fraai album af. Tekstueel en muzikaal is het album van een hoog niveau; de teksten, de flow van Macro en de muziek van de liveband zijn uitstekend op elkaar afgesteld.
|
|
|
|