Subway

Door Timo Koren, 19-1-‘12

De populariteit van dubstep bereikt grote hoogten, en dat blijft niet zonder invloed in de Nederlandse hiphopscene. Zoals hiphop traditiegetrouw al elementen uit andere genres (soul, jazz, rock, et cetera) leent, zo doen veel Nederlandse producers zich de laatste jaren te goed aan invloeden uit de hedendaagse Britse elektronische muziek. Hun beats klinken mechanisch, rauw en industrieel, hun bassen diep en zwaar. Denk bijvoorbeeld aan Zwart Licht en Boef en de Gelogeerde Aap, maar ook aan Kraantje Pappie, die Crane liet produceren door drum-’n-bassduo Noisia. In deze stroming valt het Rotterdamse NoizBoiz, dat in een eerder interview met Hiphopleeft aangaf het subgenre grime in Nederland op de kaart te willen zetten.

Krap twee jaar geleden verscheen hun mixtape Zware Bassen, Zware Beats, met daarop behalve eigen tracks ook bijdrages van verwante artiesten als Zwart Licht, Skinto en Boef en de Gelogeerde Aap. Nu Georganiseerde Chaos op het punt van verschijnen staat, is het niet vreemd dat al deze namen zowel een gastbijdrage op het album verzorgen, als optreden op de releaseparty op 20 januari. Waardering van collega’s is er genoeg, in Rotterdam heeft het trio (XL, Mucky Muxx en Don de Baron) vanwege haar shows bovendien al een reputatie opgebouwd. Het lijkt erop dat de release van Georganiseerde Chaos de landelijke doorbraak moet gaan forceren. De vraag is of de kwaliteit van het album daarvoor voldoende is.

Bij de producties van Mucky Muxx te beginnen. Hoe meer artiesten zich op dubstep, of dubstepgerelateerde, muziek storten, hoe moeilijker het wordt om je kop boven het maaiveld uit te steken. In het Nederlands rappen over dergelijke beats is daarvoor niet genoeg. Op Georganiseerde Chaos lijkt dat echter wel het enige dat daadwerkelijk onderscheidend is. De producties ontbreekt het aan ideeën die de beats naar een hoger niveau zouden kunnen tillen. Hoewel er wordt gevarieerd in tempo verbloemt dit niet dat de klankkleur vrij eentonig is. Het geluid is hard en recht-in-je-gezicht, maar in de stortvloed aan beats die we over ons krijgen uitgestrooid ook saai en conventioneel. Enkel Richtingloos klinkt anders, hoewel die track maar wat voortkabbelt. Slecht is het niet, het neemt echter wel veel van de spanning weg.

De stem van XL past onmiskenbaar bij de beats en het is zeker zo dat zijn flow de muziek goed doet. Toch is zijn manier van rappen te weinig overtuigend om de muziek echt nieuw elan te geven. Met name op tekstueel vlak overtuigt hij nauwelijks. Er is eigenlijk geen echt memorabel citaat op de plaat te vinden. XL’s vocabulaire is beperkt en hoewel hij soms een serieus onderwerp probeert aan te snijden, schiet hij daarin tekort. In Normaal rapt hij bijvoorbeeld “Je mag geen kanker zeggen//Maar wel tabbacca’s kopen.” Een zin die inhoudelijk kant noch wal raakt. Dat blijkt ook in Gehersenspoeld, waar de vergelijking tussen het kopen van bekende kledingmerken en ‘gehersenspoeld’ zijn wel erg afgezaagd klinkt. Echt potsierlijk wordt het bij Skinto’s refrein in Ga mee, dat tekstueel aanvoelt als Trijntje Oosterhuis over een dubstepbeat.

Georganiseerde Chaos is geen blamage, daarvoor zijn de beats, hoe conventioneel ook, te verzorgd. Een duidelijk hoogtepunt is er wel aan te wijzen: Ik Zeg Niks, een track die door de tempowisselingen de plaat tot leven brengt. XL lijkt zich ook thuis te voelen op deze beats en de gastoptredens voegen wat toe - hoewel zowel De Gelogeerde Aap als Rosco hun normale niveau niet halen. Door de spanningsloze producties is het album echter een te lange zit. Het zou NoizBoiz goed doen minder uit te gaan van genrenormen en -conventies, want nu is het vooral een slappe Nederlandstalige epigoon van hun Britse voorbeelden.