Complex

Door Harco van Marion, 29-4-‘11

Sinds Prodigy op 7 maart - na een celstraf van drie jaar wegens verboden wapenbezit - weer op vrije voeten is, heeft de rapper uit Queens (New York) niet stilgezeten: na zijn vrijlating deed hij een aantal gastverses en zocht hij meteen contact met Nas om het moddergegooi van de afgelopen jaren op te lossen. Dat resulteerde in het door Alchemist geproduceerde nummer Dog Shit. Afgelopen dinsdag (19 april) verschenen zowel Prodigy’s autobiografie als de gratis te downloaden The Ellsworth Bumpy Johnson EP.

Ellsworth Bumpy Johnson trapt af met The One and Only; een beat die door Alchemist al eerder werd gebruikt op Big Twins’ The Project Kid. Op de track hervat P doodleuk waar hij in 2008 - ten tijde van zijn opsluiting - mee was opgehouden: op zijn dooie gemak vertelt hij wat allemaal kan, wil en zal doen als iets hem niet aanstaat. Na zijn afwezigheid vindt hij het echter wel even nodig om ons op het refrein op te frissen met wie hij ook alweer is (“The one and only infamous notorious”).

Prodigy’s laatste wapenfeit, Product of the 80’s, kenmerkte zich door haar donkere beats, voorzien van opzwepende synthesizermelodieën die grotendeels afkomstig zijn van de hand van Sid Roams. Ook op deze EP is het producersduo hofleverancier. Toch is er een groot verschil aan te wijzen wanneer deze EP naast Prodigy’s vorige plaat wordt gelegd: de rapper heeft ervoor gekozen om het aantal bpm flink terug te schroeven en dat resulteert in nummers die een stuk trager zijn dan haar tegenhangers op Product of the 80’s.

Kwalitatief doet die tempoverlaging niets af aan de instrumentaties op The Ellsworth Bumpy Johnson EP. Naast Sid Roams en Alchemist neemt ook King Benny een beat voor zijn rekening, en deze steekt nog altijd even strak in elkaar. De tempowisseling geeft Prodigy de gelegenheid om zijn zinnen nog duidelijker te articuleren, wat hij vooral laat zien op een track als Go Off. Prodigy is de minimale Sid Roams-beat de baas vanwege de rust die zijn stem uitstraalt. Wanneer Havoc op Twilight om de hoek komt kijken, blijkt dan ook dat Prodigy zijn Mobb Deep-collega duidelijk is ontstegen.

De tempowisseling ten opzichte van Product of the 80’s kent echter ook een keerzijde: op momenten neemt de rapper net iets teveel tijd door tussen zijn zinnen pauzes in te lassen. De minuutlange samples uit de film Hoodlum - die voorafgaand aan zowat elk nummer te horen zijn - verstevigen die traagheid ook nog eens. Om die reden zijn er momenten dat de aandacht tijdens het beluisteren van deze gratis EP nog wel eens wil verslappen. De afgelopen jaren heeft Prodigy een manier gevonden om trouw te blijven aan de oude vertrouwde Mobb Deep-sound, zonder ook maar enigszins gedateerd aan te voelen. En dat is iets wat niet veel veteranen uit de jaren 80 en 90 anno 2011 over zichzelf kunnen zeggen.