ICEH2O

Door Tom Boeije, 9-9-‘09

In een tijd waarin de hiphopwereld wordt overspoeld met tientallen albums per week, zijn het nog altijd de veteranen die de meeste verwachtingen wekken. Nas en Jay-Z leggen nog steeds een behoorlijke productiviteit aan de dag, terwijl Dr. Dre, Rakim en Raekwon het rustiger aandoen. Hun respectievelijke Detox, The 7th Seal en Only Built 4 Cuban Linx Pt. II staan al jaren op de planning en hebben onderhand een bijna mythische status gekregen. Af en toe lekt er een track en dan worden de verwachtingen weer bijgesteld. Nu heeft Raekwon het bijna onmogelijke laten gebeuren: sinds 8 september is Only Built 4 Cuban Linx Pt. II geen schimmig vooruitzicht op een hiphophemel meer, maar een bereikbaar kijkje in de middels strakke raps geromantiseerde misdaad-aarde.

Only Built 4 Cuban Linx Pt. II gaat verder waar haar klassieke voorganger ophield. De beat van North Star [Jewels] fungeert als fundering voor de degelijke intro (Return to the Northstar), waardoor meteen duidelijk wordt dat het om een echt vervolg gaat. Een vergelijking met het Only Built 4 Cuban Linx... dringt zich dan ook op, maar Only Built 4 Cuban Linx Pt. II is ook prima als een op zichzelf staand album te beluisteren. Raekwon gaat zelfbewust door op het onderwerp van zijn debuut, zonder dat je iets wezenlijks mist als je het origineel niet kent. De misdaadthematiek is als een rode draad aanwezig en ook qua sfeer ligt dit album in hetzelfde straatje, maar de stoffige beats van RZA zijn minder dominant en hebben plaatsgemaakt voor een muzikaal jasje dat bij het huidige beatlandschap past - zonder dat het zich verlaagt tot goedkoop effectbejag. Geen tranentrekkende samples, maar rauwe beats die grimmige vertellingen ondersteunen.

Voor één van de hoogtepunten heeft Raekwon de hulp van The Alchemist ingeroepen, die op Survival Gloves in dezelfde sfeer als Chemical Warfare produceert. De dreiging die haast gegarandeerd van zijn beats uitgaat is ook hier aanwezig; een perfecte basis voor het type tracks waar Raekwon zo bedreven in is. Hij bedient zich hier van een kalme flow, zoals hij al menig schets op vervaarlijke fluistertoon heeft gegeven. Ook op het beschouwende tussendoortje Pyrex Vision houdt Rae het rustig, daarbij gemotiveerd door de zachtaardige en gevoelige productie van Marley Marl.

De tracks waar Raekwon door met geduld te rappen een ontspannen doch spannende sfeer neerzet zijn sterk, maar het album zou al snel gaan vervelen als er niet wat vuurwerk op stond. Dat heeft de rapper duidelijk beseft, getuige een track als House of Flying Daggers. Hier treedt het meest getalenteerde deel van de Wu-Tang Clan op (helaas blijft de bijdrage van GZA beperkt) - wat haast automatisch resulteert in een interessant geheel. Raekwon, Ghostface Killah, Inspectah Deck en Method Man weten zich ondersteund door een hijgende machinale instrumentatie uit het archief van J Dilla en halen het beste uit zichzelf naar boven. De verschillende smaken vullen elkaar weer als vanouds aan en zo laten de leden weten dat ze het nog altijd in zich hebben. Daarmee bewijzen ze tevens dat het enigszins tegenvallende 8 Diagrams zeker niet het laatste gezamenlijke project hoeft te zijn.

Ook New Wu, waar van bovengenoemde rappers alleen Inspectah Deck ontbreekt, doet oude tijden tot op zekere hoogte herleven. Natuurlijk is het niet zo hemelbestormend als vroeger, maar er treedt ook geen vervreemding op door het grote verval. Op Only Built 4 Cuban Linx Pt. II stijgt de Wu-Tang Clan weer boven het maaiveld uit, iets waarvoor de leden niet eens het achterste puntje van hun tong laten zien - hun kenmerkende stemgeluiden, grimmige flows en een hongerige instelling zijn al genoeg. En een sfeervolle, ietwat zweverige beat uit de koker van RZA kan ook absoluut geen kwaad.

Zo zit de kracht van Only Built 4 Cuban Linx Pt. II niet alleen in de kwaliteiten van Raekwon, maar ook in die van zijn vrienden en collega’s. Zijn vaste maatje Ghostface Killah, die ook op de cover vermeld wordt, doet uiteraard op verschillende tracks een fikse duit in het zakje. Daarnaast verschijnen Jadakiss, Styles P en Beanie Sigel, die alle drie in meer of mindere mate een overtuigende straatsfeer kunnen neerzetten. Ook Busta Rhymes laat op de Dr. Dre-beat van About Me van zich horen - helaas past hij beter bij de doffe (en te kale) dreunen dan Raekwon, maar het geheel mag er toch wezen.

Ondanks het keur aan producers die hun bijdrage hebben geleverd, heeft Only Built 4 Cuban Linx Pt. II een consistent geluid. De sfeer is, op een enkele uitzondering na, stoffig en verdacht. Toch is niet alles even geslaagd, met name als er van het uitgestippelde pad wordt afgeweken. De beat van We Will Rob You (is het verrassend dat deze titel refereert aan Queens We Will Rock You?) is te speels en te lomp, waardoor de verder interessante bijdrages van GZA en Masta Killa niet goed terechtkomen. Slick Rick houdt zich terzijde op het refrein, een rol die net zo goed door bijna iedere andere rapper vertolkt had kunnen worden. Daarnaast slaat het ijle gezang op Fat Lady Sings niet aan - en is het concept van de dikke zingende vrouw al beter uitgewerkt door Wu-collega GZA.

Uiteindelijk is Only Built 4 Cuban Linx Pt. II vooral als geheel sterk; veel tracks maken minder indruk als ze uit hun verband worden gerukt. Dat mag echter geen wezenlijk punt van kritiek heten, aangezien dat juist spreekt voor de eenheid die het album is. Na een lange aanloop blijkt dat dit project het wachten waard was, in tegenstelling tot veel andere beloftes die in hiphopland worden gedaan. Raekwon bewijst ondanks zijn misschien wat ouderwets aandoende stem en flow nog steeds (of weer?) bij de top te horen, en in zijn kielzog laten enkele Wu-Tang Clan-collega’s weten dat zij er ook zin in hebben. Dat is een zeer profijtelijke conclusie na Only Built 4 Cuban Linx Pt. II, een album waardoor de liefhebber van de combinatie van rauwe straatvertellingen en de Wu-sfeer weer met opgeheven hoofd over straat kan.